zaterdag, september 23, 2006

Zout water!



We made it, eerste 10 km op zee overleefd en nu rustig aan het bijkomen in een mooi haventje in Constanta. Met flinke golven, de aantrekkende wind, geen goede kaart, onvoorbereid en enigszins zenuwachtig gingen we de zee op op zoek naar de jachthaven (zie foto). Gelukkig was daar traffic control die ons via de marifoon bijstand verleende en na 1,5 uur waggelen voeren we onder hun regie de praktisch onverlichte en slecht aangegeven haven binnen. Lekker gegeten met de Zwitserse bemanning van een eveneens net aangekomen zeiljacht en een rustige nacht in onze eerste echte zeehaven. Een totale andere ervaring dan de Donau.

De laatste Donau dag was ook spannend en zenuwslopend maar dat ging over onverwachte ondieptes vanwege de lage waterstand. Zelfs de grote mannen lagen met hun lading vast aan de grond. Uiteindelijk achter een duwbakcombinatie de doortocht gevonden naar de eindbestemming Cernavoda. We werden met hoera geroep binnengehaald in de haven. Jammer genoeg zat de Donau er op, een wonderschone rivier dwars door de Balkan. Uiteraard weer gedonder over geld en aanlegplekken en veel documenten en stempels deze week (zie foto).

In Oltenita kregen we hierbij onverwachte hulp van een student Toerisme die ons met de minibus naar Bukarest dirigeerde en een voortreffelijke rondleiding verzorgde. (Zie foto).

Bukarest is vol auto’s en heeft een waanzinnig groot contrast tussen oude vervallen panden, nieuwbouw en mooi gerestaureerde oude statige grote huizen, waarbij het paleis van ex-dictator Ceausescu alles slaat (na het pentagon het grootste overheidsgebouw ter wereld), zie foto.

Het elektriciteitsnetwerk van Bukarest bevindt zich bovengronds en hangt aan de lantaarnpalen vol in het zicht. Je kan er zo je eigen aansluitinkje aan vastknopen. Zie foto.

Van Bukarest de laatste loodjes via het kanaal naar de zeehaven verliepen ook nu weer volgens de Roemeense traditie, chaos, corruptie, misverstanden, taalproblemen en veel euro’s lichter. Ze gingen zelfs zo ver dat we lei’s moesten omwisselen bij de bank om met euro’s te kunnen betalen!!!

’t Was een enerverende afsluiting van de Donau en start van de Zwarte zee.

Wachtende op minder wind, groeten uit Constanta (de grootste zeehaven van Roemenie).

Tot nu toe afgelegd: 3504 kilometer in 62 dagen, gemiddeld per dag 56 kilometer. Nog te gaan tot de Zwarte Zee: 0 km. Draaiuren motor: 340. Nieuwe doel Instanbul 344 km.

zondag, september 17, 2006

…langzaam…langzamer ….de Iron Gate

De grote dag breekt aan, de 13de om 11 uur is het zo ver. We varen zo langzaam mogelijk de iron gate in. Een schitterend stuk Donau tussen aan weerskanten hoog oprijzende rotsen door. ’t Is adembenemend stil. Als je toetert hoor je dat nog 5 minuten na echoën. Zie foto. Je kan dus niet langzaam genoeg varen om het genieten zo lang mogelijk te laten duren.

Leuke fietsers ontmoet die inmiddels van Antwerpen naar Vidin hebben gefiets (ongeveer 3000 km!), hen op een paar verschillende plekken langs de Donau steeds weer gezien, zij volgepakt de hellingen op fietsend en wij decadent relaxed varend in het zonnetje op ons achterdek met een biertje en een glaasje wijn.

In Vidin onderhandelt over het bunkeren van diesel en alle formaliteiten eromheen. Minstens 13 mensen hebben zich er mee bezig gehouden ( tolken, douane, kapitana, secretaresse, agency, police, leger, bunkerman, schippers) met als resultaat: geen diesel. Wal vermaakt zich op en top met dit spel en lacht zich rot in het zonnetje. Suus geniet ondertussen van de markt. Leuk stadje Vidin met een communistische uiterlijk en een westers tintje. Geweldige markt waar echt alles te krijgen is, zelfs pistolen. Zie foto.

Momenteel zijn we in zowel Servië, Roemenie als Bulgarije want we hebben in geen van de 3 landen uitgecheckt. Dat maakt het inchecken overbodig (hopen we??) en scheelt dus douaneformaliteitenbureaucratiepaparassenspel (denken we ??). Wordt vervolgd.

Groeten vanaf de landsgrens de Donau tussen Roemenie en Bulgarije.



Tot nu toe afgelegd: 2954 kilometer in 57 dagen, gemiddeld per dag 51 kilometer. Nog te gaan tot de Zwarte Zee: 550 km.

PS Nog even een impressie van de Bulgaarse winkel van Sinkel: