Afscheidstournee definitief begonnen......

Als laatste eiland werd Nyseros aangedaan een klein maar fijn eiland dat helemaal tegemoet komt aan ons standaard Grieks eiland beeld, witte huisjes, nauwe straatjes, veel schitterende bougainville, scootertje, ezels, terrasjes, aardige inwoners, een prachtige nog een beetje werkende krater (zie foto)

en een nostalgisch weerzien met een tot luxe zeiljacht omgebouwde flyer2..... Voor de oudjes onder ons een begrip, DE Nederlandse boot die het rondje om de wereld won begin jaren '80 met Van Rietschoten aan het roer. De tv beelden staan de enthousiaste zeilfanaten nog steeds op het netvlies. Het blijft een schitterende boot en wij mochten uitvoerig van haar schoonheid genieten nadat we Herman en Hanneke hadden geholpen met aanleggen. Nostalgie alom dus.

Het werd een ouderwets gezellige avond vol verhalen over de heroïsche tocht en alle tegenwoordige aandacht die het schip nog steeds krijgt. Een heerlijk stel genieters die we zeker nog gaan ontmoeten.

Beseffende dat alles wat we doen wel eens het laatste kan zijn wat we deze reis nog zullen doen, genieten we extra veel en letten we heel extra veel op. Verwend met kristal helder water toch nog maar even een plaatje van het allerhelderste...???? Ongelooflijk mooi.

En dan was er natuurlijk de bruiloft van de zuster van onze Ahmed (seagull bay), twee avonden feest waar iedereen was uitgenodigd, wij dus ook en we hoorden er helemaal bij. Opgenomen in de dansende menigte kwamen we alle bekende van het afgelopen jaar weer tegen want het lijkt wel of families hier zo groot en wijdvertakt zijn dat er geen einde aan de neven, nichten, tantes, ooms, grootvaders, zoons, zussen en broers lijkt te komen. Iedereen wil dus ook tot in detail weten via wie wij in de familie zijn binnengedrongen om de cirkel weer rond te kunnen maken. De bruiloft zelf is vol van tradities die wij nauwelijks begrijpen maar wel heel leuk zijn om te zien. Jong en oud danst de hele avond met elkaar op de voor onze oren simpele en erg op elkaar lijkende muziek, de hele oudjes zitten genietend aan de kant op de plastic stoeltjes, de corvee dames draaien overuren met het schoonmaken en afwassen van de gigantische pannen en potten, de bediening zorgt voor eten en schenkt op verzoek thee en water (alcohol is te duur voor dit bruidspaar......), en het dansende bruidspaar wordt om de zoveel tijd letterlijk behangen met sieraden en geld..... Het waren voor ons twee heerlijke avonden van grote vriendschap en gastvrijheid.

In de laatste echt varende week van onze 1 ½ jaar kregen we ook nog bezoek van de Oeles dus de boot was voor de verandering weer eens helemaal vol.

Het weer sloeg wel een beetje om en de regen viel vooral ‘s nachts met bakken maar we zijn stug doorgegaan. We hadden een volgeplande week voor ze bedacht en we hebben hem helemaal afgedraaid inclusief een ongelooflijke 45 minuten zwemmen met de dolfijnen. Na ze lange tijd niet gezien te hebben konden we met hun ons hart weer eens uitgebreid ophalen aan deze geweldige beesten, bijna aaibaar en spelend met de zwemmers. Wat een feest!(zie foto).

We hebben afscheid genomen van al onze vriendjes in de baaien en met veel pijn in het hart van Ahmed en zijn moeder. Wat hebben we bij hun een geweldige tijd gehad, onvergetelijke avonden bij het kampvuur en oeverloze gesprekken over zijn wilde plannen en filosofische beschouwingen.

We zullen ze missen, heel erg. Als aandenken hadden we nog een echt Turks souvenirtje mee willen nemen naar Nederland of het gelukt is blijft een verassing....

Omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen en de boot inmiddels op het droge ligt en opgeknapt wordt voor de verkoop gaan we misschien nog een weekje zeilen als we een behoorlijke boot te pakken kunnen krijgen. Vast oefenen voor de toekomst...???????
Nog een maandje sleutelen en dag zeggen dan komen we weer thuis insjallah. Half december is de planning we zullen zien.

Groeten uit Fethiye met praktisch exact 1000 motor draaiuren. Het varen zit er op. Wat nu.....