Weer thuis...

Voor de tweede keer terug in ons huis in Turkije hadden we eindelijk de rust om weer even op adem te komen en alles de revue te laten passeren. De film terugspoelen en opnieuw bekijken wat er allemaal eigenlijk gebeurd was. De eerste 3 weken waren erg kort om met iedereen weer eens effe lekker bij te praten maar we hebben ons best gedaan. Met soms 3 afspraken op een dag was het wel rennen maar ook weer heerlijk om terug te zijn. Weer even in het oude leventje stappen met het hoge tempo, het vele geregel, de lekkere etentjes, de bekende en onbekende verhalen en de laatste nieuwtjes. Ja, ja opa Wally wordt weer opa. Grappig dat je weer zo snel kunt schakelen na de landing op schiphol. Huisjes, auto en scooter stonden klaar bij aankomst, wat een luxe en wat een vrienden. Velen hebben zich aan ons schema aangepast en daarvoor veel dank vanuit Turkije. We hebben echt genoten.
De boot lag er nog steeds prima bij en de tijdelijke Duitse bewoners hebben hem keurig behandeld. Een prima ‘toevallig in elkaar passende’ oplossing. Zij met zijn alle de feestdagen op onze boot en wij het feestgedruis in Amsterdam gedaan. Top dus.
In Fethiye konden we weer in het rustige tempo schakelen wat zoveel betekent als marktje doen, ‘zoete’ pannenkoeken eten, scooter repareren, fietsonderdelen uit Nederland meegenomen monteren, bootje rommelen, bijkletsen met onze Alegria vrienden, afspraken maken met de werf voor onderhoud van de boot, een dekzeil regelen voor de regen en winterstalling en alle voorbereidingen treffen voor de verjaardag van Suus natuurlijk, inclusief de kado’s. Want die moest natuurlijk uitgebreid gevierd worden. Er werd een vrouwelijke masseuse in de ‘Hamman’ opgetrommeld (uitzonderlijk want meestal zijn het mannen die het ‘werk’ doen), de Alegria vrienden brachten een heuse Duitse birthday song ten gehore en Fethiye werd afgestroopt opzoek naar een weegschaal. ’s Nachts om vijf voor twaalf werd de verjaar’dag’ afgesloten met het branden van twee sterretjes met de boodschap 2 wensen te doen.

Verjaardag vieren in Turkije is speciaal……

Tekst Duitse birthday song:
Heute kann es regnen, stürmen oder schnei’n,
denn du strahlst ja selber wie der Sonnenschein.
Heut ist dein Geburtstag, darum feiern wir.
Alle deine Freunde freuen sich mit dir,
alle deine Freunde freuen sich mit dir.

Wie schön, dass du geboren bist,
wir hätten dich sonst sehr vermisst.
Wie schön, dass wir beisammen sind.
Wir gratulieren dir, Geburtstagskind.

Bij terugkomst bleek ook ons nieuwe dekzeil klaar. Zag er prima uit en het kan een regenbuitje doorstaan.

Voor onze overwintering hoeven we ons dus qua regen geen zorgen meer te maken. Nu nog een goeie haven waar we de boot kunnen opslaan maar daar hebben we nog 6 maanden de tijd voor. De besprekingen met de werf voor de nodige reparaties zijn inmiddels ook in volle gang. We gaan er vanuit dat deze eerder kunnen plaatsvinden zodat we straks meer tijd hebben om met ‘bezoekers’ rond te cruisen.

Wat we in Nederland meemaakten gebeurd ons tegenwoordig ook in Turkije. Terug bij onze vrienden in Kapi-creek stond het welkomstcomité klaar inclusief alle kinderen van de neven en nichten en uiteraard een geweldig diner bij het open haardvuur.

Eten en drinken hoort bij thuiskomen in Turkije. Wij waren weer terug en dus was de familie weer compleet. Het was een vrolijk weerzien in een totaal andere wereld. Als ‘familie’ eet je automatisch iedere avond mee en help je mee met koken en tafeldekken. Dat is hier een uitgesproken vrouwen taak want de mannen werken overdag. Er wordt druk gewerkt aan nieuwe paden, bootje te water laten, reparaties en uitbreiding van de keuken, nieuwe Jetties (steigers) voor het afmeren van de boten en reparaties aan apparatuur.

We helpen allemaal mee ieder met zijn eigen specialisme en kennis. Het is de hele dag druk gekrakeel en gelach een beetje inefficiënt maar o zo gezellig. Alles speel zich af rond de openhaard. Als het te koud wordt kruipen we er met zijn allen omheen om weer op temperatuur te komen. ’s Avonds even kort het nieuws en het vele voetbal kijken onder het gebrom van de generator….want elektra is niet voorhanden op dit schiereiland.
We hebben in de vliegende storm ook nog even een rescue 911 operatie gedaan. Een van de vaders van een neef van Mehmet moest voor dialyse naar Dalaman. Dat is alleen per boot te bereiken maar de vissersboot die een poging had gewaagd was teruggekomen vanwege de storm. De Uiver moest uitkomst brengen en dat heeft hij gedaan. Het was een spannende tocht in het schemerdonker tussen de eilanden door zonder boeien of vuurtorens. Als dank kregen we de volgende dag het bestelde gehakt voor de spaghetti bolognaise als tegenprestatie. De vader maakt het goed.
Het is niet ongebruikelijk om ’s ochtends even bij elkaar aan te wippen voor een kopje thee of koffie en dan gaan de schoenen uit en wordt de vers gevangen vis even in het gangpad gelegd.

Het is genieten met onze ‘familie’ in dit kleine paradijs.

Groeten vanuit Kapi Creek / Fethiye!

Tot nu toe afgelegd: 5482 kilometer in 197 dagen.