.jpg)
Op dit autovrije eiland wordt het openbaar vervoer geregeld op de ouderwetse manier, met paard en wagen, zie foto.
In een heerlijke baai op het eiland Heybeliada hebben we 2 nachten met volle maan gelegen en boodschappen gedaan met de bijboot. Heleen, onze eerste gast deze week, viel met haar neus in de boter, de ferry om op het eiland te komen, de paardenkoets als taxi naar de baai en de bijboot om bij haar hotel te komen. Op het volgende eiland, Syfriada, ontmoeten we Bayram, een snelle turk met een snelle boot en een snelle carrière. Enigszins verlegen nodigde hij ons uit voor de barbecue met kampvuur, zie foto.
Gelukkig had hij een Memet bij zich die alles regelde, het werd een heerlijke avond tot de late uurtjes rond het kampvuur.
Er zijn weinig dingen in het leven zo vervelend als het niet starten van je auto. Wij ondervonden dat het nog vervelender is als je boot niet wil starten op een onbewoond eiland zonder generator of electriciteit en bovendien geen bereik met de telefoons. Een simpele visser met een gouden hart werd onze redding en sleepte ons met zijn mini vissersbootje naar de haven van Istanbul terug, zie foto.
Gelukkig stonden de vrienden, de havenmeester en een staf personeel in een zodiac klaar om ons bij de aankomst te assisteren. 10 minuten stroom was genoeg om de motor aan de praat te krijgen en de veilige plek in de haven te bereiken.
Terug in Istanbul, handig aangezien Suus voor de begrafenis van d’r oma naar Nederland wilde, Heleen dan makkelijk Istanbul kon gaan verkennen en later weer naar huis zou kunnen, Marijke makkelijk op kon stappen en Wal met een staf aan technici de boot weer in orde kon maken.
Onze vriend Bayram was inmiddels nadrukkelijk in beeld. Hij organiseerde de ene leuke avond na de andere waardoor onze volgende gast Marijke ook met haar neus in de wind viel. Bowlen, chic restaurant met uitzicht over de diamonds van Istanbul, historische uitleg over de vele monumenten en kastelen, een fantastisch speedboot avontuur over de Bosporus by night, een kijkje achter de schermen van een eenvoudige voetbalclub, een ontmoeting met de kapitein van zijn tanker op de marmara zee, een uitgebreid diner op zijn boot en tot slot de afterdrinks weer terug in de haven. Avonden om niet snel te vergeten. Helaas was een van z’n 4 paarden 5de geworden en dus net buiten de prijzen gevallen. Zijn goede vriend Riza (een oude kapitein) heeft ons nog eens voorgedaan hoe je goede knopen kunt leggen. Uiteraard waren onze inmiddels vaste duitse reisgenoten (Claudia en Carsten van de Alegria) de hele week van de partij. We verwachten dat Bayram onze reis nauwgezet zal volgen en waar nodig hulp zal bieden aangezien zijn arm ver rijkt. Zie foto’s.
Na het wederom hectische Istanbul weer op weg naar het volgende eiland: Marmara. 6 nieuwe accu’s, een servicebeurt van de generator en een controle van de Deutz monteurs geven ons een betrouwbaar gevoel voor de volgende baaien en ankerplaatsen. Een fantastische tocht (windkrachtje 3 a 4) en strak blauw en 5 gespotte dolfijnen brachten ons bij het schitterende eiland Marmara. Een rustig vissershaventje met kleine restaurantjes waren onze eerste kennismaking. Een waarschuwend telefoontje van Bayram kwam op het juiste moment….we moesten snel de haven in want er was storm op komst. En inderdaad, nog maar net vast aan de touwen brak de storm los. Het weer sloeg totaal om in regen met windvlagen van 6 tot 8 in kracht, temperatuur daalde van 23 naar 14 graden en de golven sloegen op de kade. De lege haven lag binnen 2 uur vol met vissersschepen die kwamen schuilen voor het slechte weer. Ongelooflijk hoe snel het weer hier kan veranderen. De weerberichten moet je echt iedere dag, het liefst zelfs 2x per dag, controleren.
We wachten nu tot de wind er genoeg van heeft en de zon weer gaat schijnen.
Groeten vanuit Marmara (het marmer eiland in de zee van Marmara), 50 km voor de Dardanelles.
Tot nu toe afgelegd: 4103 kilometer in 87 dagen. Draaiuren motor: 407
