Opening BBQ seizoen en de slopers met hun hamers

Wij hebben besloten om het bbq seizoen alvast te openen hier. Met een klein vuurkorfje op de steiger bleek het een prima avond te worden. Maan en volop sterren waren ons deel. Dat enkele vrienden ons belde vanuit een ski resort met prachtige sneeuw (-8) kon het zomer openingseten van ons niet in de weg staan. Nog een paar weken en de droge warme tijd gaat beginnen. Na maart valt er hier 5 maanden geen regen meer, je moet het dan doen met zeewater.

Wij kijken overdag uit op een bouwput van het Hotel (eigenaren van de steiger waaraan wij liggen) en kunnen ‘live’ aanschouwen hoe de bouwvak Turken werken. Heel veel mensen die van vroeg tot laat in de weer zijn. Vooral het bouwen met natuursteen is geweldig om te zien.

Een steentje houwen is echt een vak apart. Met bomen vellen hebben ze wat meer moeite. Veel mannen om te trekken, een heftige truck om te duwen en een aan de verkeerde kant van de boom, met de hand zagende, houthakker….het duurt heel lang maar uiteindelijk gaat hij dan om en valt uiteraard op de verkeerde plek op de grond. Maakt niet uit want er zijn genoeg mensen om alles weer in orde te maken. Dat is ook wel een beetje tekenend voor de manier waarop er gewerkt wordt. Best heel hard, veel gepraat en tenen krommend tergend inefficiënt.

De stranden zijn bijna gereed voor de stroom toeristen die straks ingevlogen worden. Er wordt overal druk opgebouwd, geschilderd en getimmerd. De lounge kussens worden getest op houdbaarheid in de zon en een enkele wandelaar kan er dus even van genieten.

We hebben ook weer iets ongelofelijks meegemaakt toen we na een heerlijke avond eten en drinken met onze vriend Ramos (de werfbaas) naar de boot terug reden. Zijn broer kent alle politie mannen van de alcohol controles in de buurt. Hij had het zo geregeld dat als wij eraan kwamen we de binnenverlichting van de auto moesten aan doen, dan kwam alles goed. In de verte zagen we na verloop van tijd de flikkerende lichten van de Jandarmes midden op de weg dus wij doen de binnenverlichting aan……’zou dit echt gaan werken, denk je dan toch’……? We moesten iets langzamer gaan rijden maar toen hij ons herkende konden we inderdaad doorrijden. Ongelooflijk om mee te maken. Zou handig zijn in Amsterdam…..

Na de lange voorbesprekingen is dan eindelijk de slopershamer op de Uiver neergedaald. Het achterdek is volledig gestript en ontdaan van al het teakhout. Dat er wat rotte plekken zouden zitten wisten we wel, maar dat bijna alle balken volledig waren weggerot viel wel even tegen, de Turken trouwens ook. Het voordek viel mee en de platen onder het teakhout bleken nog prima. Omdat je dit waarschijnlijk maar één keer in je leven doet pakken we het dan ook gelijk rigoureus aan. Wat er maar even niet lekker uitziet gaat eruit en wordt vervangen. Het is dus een enorme chaos op, rond en in ons schip. De steiger waar we aan liggen is omgeturnd in een scheepswerf annex boten sloperij. Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel hout en andere puinzooi van een schip afkomt. Het lijkt net een verbouwing van een oud grachtenpand. Containers kunnen echter niet op de steiger dus alles wordt met de kruiwagen afgevoerd.
Bij alle commotie kon een fikse regen en onweersbui er ook nog wel bij. Vooral de harde wind maakte het moeilijk het dekzeil behoorlijk te bevestigen. Het was wel even een vreselijk nat pak halen maar we hebben ook dat overleeft. Een Griekse volgens de wet van ‘murphy’ tragedie dus. Gelukkig komen onze buren zo nu en dan kijken met opbeurende woorden. We hopen dat het allemaal binnen 14 dagen gebeurd is. Dat zou je nu in ieder geval nog niet zeggen…..


Tot nu toe afgelegd: 5602 kilometer in 221 dagen.