Je werkt je gewoon drie slagen in het rond om hier met je bootje te varen maar dat geeft niet want het is wel super mooi. Met sluizen hadden we al enige ervaring met een klein bootje maar met de Uiver is het weer een heel ander verhaal, maar nog veel gaver.
Superlatieven te over. Canal du Centre is buitengewoon mooi, we wilden het eerst niet doen vanwege de geruchten dat er te weinig water in stond maar gelukkig hebben we het wel gedaan, voortdurend slingeren en kronkelen door smalle bosrijke ‘sloten’ (veel meer is het niet), veel koedes en kalfjes, bosrijke en kale heuvels, vlakke vergezichten van graanvelden, kilometers zonnebloemen, roofvogels zweven de hele weg boven je hoofd op de thermiek en houden je goed in de gaten, ze volgen je en kijken wat je doet, hele aardige en behulpzame sluiswachters die alles voor je doen en regelen (we hebben nog bij geen sluis hoeven wachten). Suus spreekt inmiddels weer Frans en kletst de hele dag met jan en alleman, bootje doet het prima, loopt af en toe vast in de blubber maar werkt zich er ook weer uit met een beetje extra gas. Harder dan 7 km per uur hoeft niet want het gaat niet sneller. Tegenliggers komen niet al te vaak voor, maar als wel dan heel spannend en ploeteren want de slootjes zijn veel te smal en te ondiep (of wij te breed en te diep?). Vooral het passeren van de peniches (de werkboten) is topsport want ook zij zijn breed en diep dus wie mag/moet er dan zoveel mogelijk in het midden blijven???
Bootje aan de kant leggen met piketpalen, bomen en touwen gaat ook met de Uiver, watertank overal gratis te vullen en de haltes nautique zijn prima en vaak met stroom. De oude dorpen zijn een lust voor het oog, onwijs veel leuke roodkapjes grootmoeders huisjes langs het kanaal, fantastisch weer met zon en wolkenhemels.
Bonjour, bonsoir, bon voyage, bon journee, bon dit bon dat…..wat zijn de fransen aardig.
We wisten het eigenlijk niet meer door de ervaringen met de meer hautaine Parijzenaars, maar de ‘gewone’ man is echt heel aardig en behulpzaam. Het heerlijke op vakantie gevoel………
Uiteraard ook nog wel wat spannende momenten:
- al 1 x aan een touw blijven hangen tijdens het zakken in een sluis (maar gelukkig een mes bij de hand en doorgesneden….poeh!),
- inmiddels 3 fenders down (wie komt nieuwe brengen?) want zo rustig stijgen en dalen die sluizen niet (skippybaleffect), echt wel heel vast zitten (een gevoel van gaan we dan hier overwinteren?)
En leermomenten:
- het afvoerputje in de keuken en de generator zijn niet te gebruiken als we in de modder liggen J.
- nog langszamer een sluis in en uit varen.
- nog meer fenders.
Groeten vanuit Dioging, nog 647 km te gaan en 90 sluizen naar Parijs.
 |
| Catamaran camper op 't water, let op de stuurhut |
 |
| Er zit heel veel water achter deze deur en hij begint al aardig te lekken. |
 |
| Bush bush en nog eens bush bush. |
 |
| Eindelijk nieuwe bakjes voor de sleutels! |
 |
| Even de waterkaarten met de buren bespreken. |
 |
| Frans ontbijtje met een beetje gezondheid er bij. |
 |
| Een nieuwe hobby: versschillende soorten gasflessen sparen (niemand ruilt om vanuit een ander land). |
 |
| Mooi. |
 |
| Past maar net allemaal. |
 |
| Lyon a la architectuur van Dusseldorf. |
 |
| Ouderwets wassen onder de pomp (zelf draaien). |
 |
| Vrachtwagencabine als stuurhut. |
 |
| Sla onder de sproeiers! |
