Naar huis dan maar…….

De laatste week was afscheid nemen op zijn best. Samen met een Duits koppel (we hebben iets met die Duitsers……) hebben we in een heel klein haventje de laatste dagen doorgebracht.


Met een heerlijk zonnetje en 25-28 gr. konden we op ons gemak alle voorbereidingen treffen voor de terugreis. Vooral het schoonmaken en opruimen kreeg de aandacht. Voor de rest hebben we heel veel ‘lijstjes’ afgewerkt om maar niets te vergeten mee te nemen en in te pakken. Handig om de hersens alvast weer te trainen voor het Nederlandse leven want je kan het niet echt even makkelijk ophalen.
Onze Duitse buurman zorgde voor de nodige ‘visvangst’ afwisseling. Hij presteerde het om iedere dag minstens 2 grote jongens (zeebaars) op te halen met als record dag 4 stuks. We hebben er heerlijk van meegegeten.


Het inpakken van de boot zelf was nog wel even een behoorlijk gedoe, maar wel noodzakelijk. Veel touwen en zandzakken om alles op zijn plaats te houden in de hoop dat zij de winter zou doorstaan. Het kan behoorlijk spoken in Preveza. Aangezien er geen plaats meer op het land was ligt hij nu aan dubbele mooring-lijnen aan het ponton. Best wel spannend om je boot zo achter te laten. In ieder geval beloofd de havenmeester 24 uurs bewaking en zorg.


We konden ook nog even 2 dagen in Athene rondsnuffelen voordat we met het vliegtuig zouden vertrekken. In deze tijd van het jaar is Athene helemaal heerlijk, wel druk maar prima te doen. Vooral de kust-route (22 km van centrum) op de motor was heerlijk. Heel veel grote marina’s hebben we aangedaan en ons weer eens verbaasd hoeveel boten ook hier in de havens liggen. Soms wel driedubbel aan elkaar vastgemaakt, duizenden boten. Ongelooflijk.

Een hotelkamer met uitzicht op de acropolis is natuurlijk ondenkbaar als je in Athene bent. Het blijft een fascinerend uitzicht…

Te weinig tijd natuurlijk om alles te zien maar even de higlight is wel gelukt.


We komen hier volgend jaar weer terug en blijven in dit gebied rondvaren zodat iedereen weer langs kan komen. Wordt weer feest!!

Groeten vanuit Amsterdam
Wally&Suus

Nog 13 dagen………..

Onze German Donau vrienden Carsten en Claudia waren de laatste gasten dit jaar. Een weekje baaien, zwemmen (jazeker ook in het echt wel frisse water!), wandelen, yoga, stadjes, grotten, sleutelen, veel koffie met Lübecker marsepein, verjaardag vieren en boekjes lezen. De foto’s spreken voor zich.



Het varen in deze omgeving is geweldig. Veel te zien en wonderschone vergezichten met eilanden, rotspartijen en reusachtige grotten, uitgesleten door de zee. We zijn er zelfs een binnengevaren!


Soms heb je geluk en ben je ineens de enige aan een steiger op een verlaten eiland. Handig voor de Yoga oefeningen die Claudia iedere ochtend met liefhebbers deed.




Uiteraard hebben we ook de privé eilanden van de familie Onassis gedaan en het kleedhokje van Jackie van dichtbij bekeken. Als dit het kleedhokje is kunnen jullie de rest wel raden. Heel mooi wel…



Ze hebben hier een variant op de ophaalbrug gevonden namelijk een ponton met een weg eroverheen die ze even opzij kunnen schuiven als je erdoor wilt. Gaaf om te zien en gaat best ook nog heel vlot.


De laatste weken staan in teken van plannen voor naar huis gaan en toch nog zo lang mogelijk genieten van het heerlijke najaarsweer…..hier en daar wat kleine buitjes maar voornamelijk veel zon. Dus er kan met de hand gewassen worden aangezien de wasserettes hier een fortuin kosten (€.4 per kilo!). Misschien volgend jaar een wasmachine aan boord…?


Het blijven toch een grappige lieden die Grieken. Afrekenen bij de kassa staat in het teken van televisie kijken. Even wachten op de reclame dan ben je aan de beurt……Ook de kassadames hebben recht op de dagelijkse portie soap!


Heel makkelijk is het vinden van de weg en winkels niet in dit toeristen walhallah, de bewegwijzering is vaak nog in dat ‘niet-te-lezen’ schrift. Maar gelukkig staan er vaak wel telefoonnrs bij….


Als het te heet is schroef je toch gewoon een ventilator op je radiator, gewoon buitenop….gekkenhuis…..!



Alle haast is ook verdwenen nu we besloten hebben hier nog een halfjaartje terug te komen……ja ja we zijn wel een beetje eilanden f(g)rieks geworden. Een rondje Peloponesos lijkt best heel aantrekkelijk……dus iedereen kan volgend jaar weer komen want vliegen naar Griekenland kan zeer makkelijk. We hebben alvast nieuwe stoelen voor de komende gasten gekocht, echte degelijke allweather teakstoelen …..made in Vietnam….De oude kunnen eindelijk weg.



Groeten vanaf Cephalonia

Tot nu toe afgelegd sinds vertrek uit Nederland: 1281 motoruren, waarvan terugtocht 186 motoruren.
Sinds terugtocht:
923 zeemijlen (1662 km) in 64 dagen, gemiddeld per dag 26 kilometer. Nog te gaan tot Amsterdam: ongeveer 2350 kilometer.

Kanaal Korinthe, heel veel ‘oude stenen’ en…….ff terug op Poros

Met Ed en Leonie hebben we het spectaculaire kanaal van Korinthe gedaan. Zij kwamen in een vliegende storm (windkracht 8) aan met de hydrofiel-boot (zo’n hele snelle sigaar op waterskies) op Aegina, waar wij al op ze lagen te wachten. Spannend dus wel allemaal. Na de welkomstaartjes en uitgebreide koffieleuterij de volgende morgen, op pad naar Corinth.


Het werden 2 dagen varen met voortreffelijk weer. Prima bijkomen van het hectische werkritme met boekjes lezen, frisse zon-lucht en prachtige vergezichten.


Na het betalen van € 278,- ( duurste kanaal ter wereld) en effe snel nog 500 liter diesel tanken, mochten we er direct in. Geen voorspelde wachttijden van 3 uur maar een beetje tempo graag! Het (hij) is echt heel spectaculair maar ook best een beetje primitief. Het lijkt er op of een heleboel mensen met een paar schopjes een zo recht mogelijke geul hebben gegraven die nog aardig gelukt is ook. Geen kaarsrechte wanden met een nette betonnen afwerking maar echt gewoon met de hand gegraven. Ook de kanten zijn een beetje rommelig met allerlei uitstekende stenen en rotsen. Geweldige ervaring dus.




Een reis door Griekenland betekent sowieso dat er veel oude stenen te zien zijn. Wij waren in de buurt van Delphi, met het orakel, en Olympia met de Spelen. Delphi deden we in de miezert met de toeristenbus, Olympia in de zon met de toeristen-trein . We zullen hier niet uitweiden over de schoonheid en pracht van dit alles dat kan je alleen zelf beoordelen.


Gaaf is wel de gestroomlijnde aan- en afvoer van de vele duizenden toeristen die hier dagelijks per bus, trein of boot komen. Als de cruiseschepen binnenkomen (soms wel 5 tegelijk!!!) staan er gewoon een ontelbaar aantal touringcars klaar om het transport te verzorgen, no problem. Ja, de Grieken weten hun schatten heel goed te exploiteren (ook op deze super toeristen plekken vinden we de Europese subsidie borden terug! Hoe is het mogelijk….).
Dat maakt overigens het bezoeken van deze historische plaatsen er niet beter op. In Olympia konden we lopen over de hoofden van de mensen en de startlijn in het oude stadion was nauwelijks te fotograferen.



Maar ja, je moet het wel gezien hebben.
Griekenland is ook wel het land van de ferries en de goede verbindingen tussen de eilanden dachten we….totdat Ed en Leonie weer terug naar huis moesten….geen normale verbinding te organiseren. Wat nu? Een skelter?


‘Nee geen skelter, geen ferrie, maar misschien wel een verbinding met het watervliegtuig, als hij niet kapot is’! dus dan maar……het watervliegtuig….lagge! Het werd een specta aankomst maar een nog spectaculairder vertrek. Echt gaaf om te zien. Weer eens wat anders dan zo’n saaie speedferry!


Omdat we even genoeg hadden van sleutelen en zeurende Griekse havenmeesters zijn we op herhaling naar Poros geweest waar we gastvrij onthaald werden door Luc en zijn ouders. Lekker om weer even terug te zijn daar waar je een lekkere tijd gehad hebt en ook om weer even onder bekenden te zijn. Het werden 2 heerlijke, met Hollandse gewoonten, dagen.




Onderweg zie je natuurlijk weer de leukste dingen, deze hadden we nog niet gezien de rijdende srv-groenteman.

Sinds we de bordjes ‘for sale’ op de boot hebben worden we overstelpt door Griekse bewonderaars. De Griek heeft smaak (dat zie je aan de winkels) en oog voor mooie dingen. Vol bewondering staan ze met elkaar over ons schip te praten. Ze moeten nog wel aan de prijs wennen natuurlijk maar ja…..we zullen zien of we hem onderweg verkopen.
Momenteel liggen we met heel gezellige Grieken in een prima met alles erop en eraan goedkope haven, ja ja gezellige Grieken bestaan…….aardige mensen toch die Grieken…..

We gaan aftellen….nog 27 dagen, dan zit het erop voor dit jaar…………



Groeten vanaf Katakalon

Tot nu toe afgelegd sinds vertrek uit Nederland: 1281 motoruren, waarvan terugtocht 133 motoruren.
Sinds terugtocht:
677 zeemijlen (1218 km) in 48 dagen, gemiddeld per dag 25 kilometer. Nog te gaan tot Amsterdam: ongeveer 2350 kilometer.

De eerste regendruppels …en…..dan toch een keer gecrasht!

Een heerlijke praktisch windstille dag kwam ineens voorbij en we hebben er onmiddellijk van geprofiteerd voor de laatste 55 mijl.
Uitgezwaaid door een enorme troep dolfijnen hebben we de Cycladen verlaten en zitten nu op Aegina, na een week op adem te zijn gekomen op Poros.

Heerlijke drukte en rustige hoekjes om te ankeren op Poros. Wij hebben 4 dagen geankerd in Russian bay, iets verwijderd van de hoofdstad maar met de dingy en de
scooter als vervoermiddel een helemaal prima plek.


Een laatste beetje Turksigheid…. Ruïne met een niks strandje en een niks restaurantje. Echt dus een plekje voor ons.
De voorbij flitsende vodafone ferries blijven een adembenemend schouwspel. Uren hebben we het aan- en afmeren zitten bekijken. In stops van nog geen 20 minuten worden mensen en auto’s uitgespuugd en de nieuwe lading ingeklaard…..echt ongelooflijk efficiënt. Als klein bootje moet je echter wel uit de buurt blijven als de heren weer gas gaan geven!!!!!!



Uiteraard hadden we weer eens scooterpech, bandje naar de klote van al dat off the road gebeuren op die eilanden. In Turkije zie je in de ‘scoot-garage’ alleen maar jonge gasjes die zwart van de olie en vet direct aan het repareren slaan. Hier in Griekenland gaat dat wel even anders. Om te beginnen is de monteur geen broekie maar een grote meneer. Er wordt heel schoon gewerkt en de scooter wordt dan ook eerst afgespoten en grondig schoongemaakt en het montage werk gebeurt op een heuse brug! Ja, ja het straalt echt serieus vakwerk uit: het nummerbord bewerken ze nog even met een marker.



Poros is een heerlijk eiland. Gezelligheid alom en lekker scooteren naar kleine zandstrandjes met kleine simpele restaurantjes in en naast de limoenbossen.


Van heel primitief tot chique en deftig. Van hieruit hebben we ook het fantastische amfitheater van Epidaurus bezocht wat bekend staat om zijn perfecte akoestiek.

Volgens de gidsen en de boekjes heeft dit amfitheater de perfecte geometrie waardoor ieder geluid tot op de laatste rij te horen is. Er worden niet voor niets nog steeds voorstellingen gegeven.
Het eiland Tinos hebben we tussendoor even met de speed-ferry gedaan. We waren nieuwsgierig geworden naar het Lourdes van de Grieken. Hier komen gelovige een keer per jaar bij elkaar om de heilige maagd te eren. Zij gaan de laatste 500 meter van de bedevaart op de knieën naar de kerk.



Het gemeente bestuur heeft hiervoor een speciaal pad langs de weg gemaakt. Grappig om te zien.
Terwijl wij dit snuifje cultuur aan het doen waren werd onze boot door een hele grote penisboot (ook wel speedboot genoemd) geramd….!



Wij waren dan ook buitengewoon boos toen we de volgende ochtend merkten dat de achterkant van de reling aan gort was gevaren.

Geen briefje…niks. Gelukkig hadden onze buren het voorval gezien dus wij achter de dader aan in de jokerboat en de politie ingeschakeld. De dader wist als smoes voor de aanvaring te melden dat onze boot tegen hem aan was gekomen toen hij de ankerbaai in was gevaren…..terwijl wij dus niet aan boord waren en al 4 dagen voor anker lagen zonder problemen, het was dus eigenlijk onze fout!!!!!
We waren woedend maar uiteindelijk hebben we zijn verzekeringspapieren en bootpapieren via de coastgard kunnen afdwingen. De wereld op zijn kop dus…gekkenhuis.
In Poros hebben we na 4 maanden ook weer gemerkt hoe regen voelt. Het dreigende onweer ging gelukkig aan ons voorbij maar een paar druppels hebben ons toch geraakt. Kunnen we vast wennen want richting Corfu wordt de kans op regen weer steeds groter. Een lekker buitje is echt iets om je op te verheugen toch…….
Als het goed is staan onze terugreis locaties nu met foto op het weblog. Het heeft even geduurd maar soms schijnt het ook nog te werken…..soms dus ook niet, maar dan kun je wel de huidige locatie traceren.
Over een uur komen onze gasten (Ed en Leonie) met de ferry aan vanaf Athene, met hen gaan we oa het kanaal van Korinthie doen. Wordt een mooi tochtje.

Groeten vanaf Aegina

Tot nu toe afgelegd sinds vertrek uit Nederland: 1236 motoruren, waarvan terugtocht 89 motoruren,
Sinds terugtocht:
432,5 zeemijlen (778 km) in 32 dagen, gemiddeld per dag 24 kilometer. Nog te gaan tot Amsterdam: ongeveer 3193 kilometer.

De Cycladen oftewel wind, wind, wind en nog eens wind, wind, wind en wind

Heel vroeg uit de veren voor de eerste grote trip richting huis. Alhoewel we pas over 1 a 2 jaar met de boot in Nederland zullen aankomen (insjallah) noemen we de eerste mijlen richting Griekenland toch maar richting huis….. De Turkse vlag kan voorlopig in de kast.


De Cycladen zijn de eerste wonderschone ‘hindernis’, mooie eilanden met witte kubushuisjes, azuurblauw water, heel veel ferries, nog meer toeristen en heel veel te veel wind…Voor zeilers dus ideaal.



Ons eerste eiland Astipalaia werd gelijk ons eerste verwaai-lig-eiland. In een schitterende baai, 22 km afgelegen van de bewoonde wereld werden we 4 dagen door de wind in de tang genomen.

Gelukkig met ons 1 andere boot en werden we dikke maatjes met Norm and Gil die met hun jonk zeilboot op weg naar Turkije waren. We hadden veel te bepraten en te adviseren. Er waren geen vervoermiddelen om ons naar de hoofdstad te brengen, taxis kwamen niet vanwege de slechte weg (onverhard) en de bus reed al helemaal niet onze kant op, dus werd het ouderwets lopen (bergbeklimmen) en liften tussendoor als er een gek zich met een oude auto het ezelspad op waagde.

Astipalaia hebben we bekeken op een zeer ouderwetse maar prima rijdende scooter, scoopy genaamd.




Lagge ding en schakelen zonder koppeling, ff wennen maar prima. Het werden 4 dagen van kansen berekenen, weerberichten volgen, kaarten bekijken, schuilhavens bestuderen en overleggen met lotgenoten die sporadisch ook nog “onze” baai in kwamen om te schuilen.

Onze escape begon heel vroeg in de morgen en bracht ons uiteindelijk laat in de middag bij Mykonos in de verschrikkelijke nieuwe haven. Voor Wally bekend terrein maar voor Suus de 1e keer. Helemaal leuk dus en we konden na jarenlang tegen een vergeeld exemplaar van 25 jaar geleden aan te hebben gekeken, DE foto weer opnieuw maken….


De Amsterdamse belastingbetaler werd voorgehouden dat als we cruise-schepen in Amsterdam wilde krijgen er een mooie terminal moest komen van ongeveer 150 miljoen. Dus die staat er nu en zo af en toe komt er ook een echt cruiseschip langs. De Grieken pakken dat heel anders aan. Die halen uit de Europese subsidie pot 10 miljoen, maken een eenvoudige rechte kade met wat bolders erop en zie daar de cruiseschepen vliegen je om de oren. Niks dure terminals. Op Mykonos is het dan ook een komen en gaan van de grootse en luxueuste schepen. En als de kade vol ligt gooien ze gewoon het ankertje even uit en worden de passagiers met kleine bootjes opgehaald. Handig die Grieken en de eu betaald…….


We hebben zware strijd moeten leveren in de storm, met een vastzittend anker, voor een ligplaats waar we ook de scooter aan land konden zetten, en dat is uiteindelijk gelukt. Schreeuwen in de wind naar andere kapers op de kust voor de net vrijgekomen plek dat dat ONZE plek zou zijn.

Dus konden we 4 dagen het eiland verkennen op onze eigen mobiel, scheelde toch weer 12 euries per dag, we hadden een betere ligplek waar we onze boot veilig achter konden laten en de haven was gratis dus dat viel allemaal mee.
Overigens kost een Latte hier gewoon 6 euro, met dit uitzicht...dat wel!

Duur eiland dus maar wij hebben het op zijn Hollands gedaan, broodje bij de bakker en een fles water mee van huis.




De wind-vooruitzichten zagen er wederom somber uit voor de komende week met een kleine terugval van een of twee dagen. We hebben na overleg, eeuwige studies van de witte schuimkoppen (ze zijn toch minder dan gister?) en gezonde aarzeling de gok genomen en na een dramatische afmeer-manoeuvre van lager wal, zijn we de enorme golven ingedoken met ons bootje……We hebben het geweten en het was echt even schrikken. We kunnen vanachter veel hebben maar even leek het erop dat we een speelbal van poseidon zouden worden….echt heel heftig. Terwijl de speed-ferries je aan alle kanten voorbijschieten ben je een heel nietig klein notendopje op de grote boze zee…Halverwege leek alles ok tot de wind een beetje te vroeg weer kwam opzetten…..Het werd een vlucht voor de wind op de golven mee surfend naar Paros…Hadden we ook nog niet gezien….Een middag en een avond waren genoeg want de wind zou nog een dag teruglopen naar 15-16 knopen (windkracht 4) en we moeten echt weg zien te komen uit de winderigheid. De schuimbekkende zee en de fluitende masten om ons heen maakten het er niet rustiger en aangenamer op. Wij zijn tenslotte rustige Turkse baaitjes gewend…..

Momenteel liggen we verwaaid op Serifos en wachten –weer- op een goede dag om dan zover mogelijk richting Athene te komen. Serifos is een leuk eiland met een gezellig haventje en heel veel beginnende schippers die in de wervelende wind een goed heenkomen zoeken…. Hele dure zeiljachten die door super amateurs bevaren worden…..Je gelooft het niet….Veel te bekijken dus….
Suus is inmiddels in de ban van de Lada geraakt. Geen slechte keus overigens want deze 4x4 heeft ooit Paris-Dakar gewonnen...

Nog 55 mijl voor we in rustiger vaarwater in de luwte van het vaste land komen en waar we weer gasten aan boord krijgen…..we zien er naar uit.

De voorlopige terugreis planning ziet er als volgt uit:
Voor 15 september September Poros/Aegina (baai van Athene)
Via kanaal van Korinthe naar Levkas/Corfu.
De boot blijft overwinteren op Levkas/Corfu van eind oktober tot begin april en wij komen eind oktober naar Amsterdam terug gevlogen.
Dan gaan we begin april weer verder via Sicilie-Italie-Franse kanalen- Parijs. De bedoeling is de boot te overwinteren in Parijs (Nieuwjaar vieren in Parijs op de boot!) om dan begin april/mei 2010 in Amsterdam aan te komen. Insjallah.
Zoiets? Misschien?

Groeten van Serifos

Tot nu toe afgelegd sinds vertrek uit Nederland: 1220 motoruren, waarvan terugtocht 72 motoruren,
Sinds terugkocht:
356 zeemijlen (641 km) in 21 dagen, gemiddeld per dag 30 kilometer. Nog te gaan tot Amsterdam: ongeveer 3330 kilometer.