donderdag, oktober 26, 2006

Storm in de Haven - Veel marmer - Dikke mist - Dardanellen


De storm met af en toe een enorme regenbui heeft drie dagen doorgeraasd. Zelfs in de ‘beschutte’ haven was het erg vervelend. Het voortdurend tegen de kade aan liggen rijen is vooral ‘s nachts erg onaangenaam. Wel konden we weer wat rommelen aan de boot en hier en daar wat reparaties doen (eindelijk een stopcontact in de sleutelkamer bijvoorbeeld).
Met de bus (dolmus) het eiland rondtoeren is best wel aangenaam en vooral heel goedkoop. Grappig is dat er onderweg van alles gebeurt. Effe stoppen voor een lifter, of alleen wat spullen inladen voor het volgende dorp of een marktvrouw die halverwege met al haar spullen ingeladen wordt. Opschieten doet het niet maar dat is ook niet aan de orde. Rustig kijken en genieten, geen haast. Iedereen kent elkaar natuurlijk en iedereen helpt elkaar. Wie een telefoongesprek in de bus gaat voeren kan er van verzekerd zijn dat iedereen er zich mee bemoeit en ‘meepraat’, daarna legt de beller nog even uitvoerig uit wat hij besproken heeft. Grappig dus.
Vraag naar de weg en………..het spel gaat op de wagen. Er wordt een auto geregeld, met een engels sprekende chauffeur, die ook nog mede eigenaar is van een marmerfabriek, en iedereen kent. Kortom je bent een dag verder en hebt alles gezien wat je maar wilt. Zijn Marmer fabriek sprak erg tot de verbeelding. Gigantische blokken worden uit de berg gezaagd en vervolgens tot dikke of dunne plakken gesneden al naar gelang de klant wenst. Het halve eiland leeft er van en alles is dan ook van marmer. Ook het havenhoofd en de dijken zijn gemaakt van onbruikbare enorme marmer rotsblokken (zie foto).



De Turken zijn ook zeer nieuwsgierig. Wij ondervonden dat toen er midden in de nacht werd aangeklopt door een onbekende man die de boot graag wilde zien. Met een speciale Turkse fles wijn in de hand wist hij ons zover te krijgen een korte rondleiding te organiseren. Een bijzondere ervaring die we achteraf ook enigszins wantrouwend benaderden: ‘misschien kwam hij polshoogte nemen of er wat te stelen viel?’. ‘Onzin, hij kwam uit nieuwsgierigheid!’ werd ons na telefonisch contact met onze nieuwe Turkse vriend verteld! ‘He is a good guy!’ We blijven behoedzaam maar waarschijnlijk is het niet nodig. We zullen zien.
Een spannende ervaring was ook de hernieuwde ontmoeting midden op zee met onze Duitse vrienden met hun zeilboot de Alegria. Via sms contact wisten we hoe laat ze gingen vertrekken. Er was echter dikke mist (50 tot 100 meter zicht) dus met het blote oog was er niets te zien. Na veel speurwerk doken ze uiteindelijk in de verte op. Een prachtig gezicht, voor zover mogelijk. Via de marifoon regelde we de koers en inderdaad na 2 uur varen kwamen we elkaar weer tegen. Echt leuk dus (zie foto).
Later zouden we elkaar weer ontmoeten en gezamenlijk de Dardanellen bevaren naar Canakkale.

Ramadan is voorbij en het normale leven is na drie dagen suikerfeest weer begonnen. De gezelligheid op straat is terug, restaurants zitten overdag weer vol en iedereen is weer druk druk druk, vooral als het zonnetje weer eens lekker schijnt. De zonsondergangen zijn hier vaak betoverend (zie foto) en de sterrenhemels schitterend.















Onze 1e Mooring heeft inmiddels plaatsgevonden. Enigszins zenuwachtig hoe dit zou verlopen schoven we behoedzaam de haven in. Uiteraard stonden er weer vele handen klaar om ons te helpen dus het viel alles mee. Bootje draaien, dus de kont naar achteren, touw opvissen van het vaste anker, 2 lijnen naar achteren aan de wal en daar lagen we dan. Het ging allemaal heel soepel, niets aan het handje en we konden eindelijk onze nieuwe loopplank eens uitproberen. Top. (zie foto)














Met een prima uitzicht op het haven gedoe en het enorme houten Paard van Troje uit de film. Vlakbij Canakkale schreven de Spartanen historie, de stad is er nog steeds vol van. (zie foto)









Vrijdag weer verder, naar het eiland Gokceada, op bezoek bij onze 1e Turkse vrienden (ontmoet aan het begin van de Bosporus). Zij hebben op dit eiland een 2de huis en hebben ons uitgenodigd voor een diner.

Groeten vanuit Canakkale (Dardanellen).

Tot nu toe afgelegd: 4245 kilometer in 92 dagen. Draaiuren motor: 425