Waar waren we ook al weer gebleven en waar moeten we weer beginnen. Uiteraard maar eerst de bezoekers wetenswaardigheden. Nath, Sjon en kleine Sjonnie-Edward arriveerden in het holst van de nacht. Weer een kleine aan boord betekende ook een grote hoeveelheid koffers en aanverwante zaken. De boot werd behoorlijk volgestouwd maar na wat inregelen kwamen kinderbed, opblaasbad en kinderwagen op de goede plek te staan. Uiteraard was het weer prima de luxe dus we konden lekker varen en veel zwemmen. Langzaam maar zeker komt de watertemperatuur boven de 30 gr.

De nachttocht leek even uit te lopen op een rampzalige aanvaring, maar gelukkig bleek het zogenaamde ‘schip’ een weerspiegeling van een vliegtuig te zijn. Ook een vliegtuig heeft n.l. boordlichten….
Dat we zo dicht langs de kant voeren zodat we de ‘geiten konden voeren’ bleek achteraf gelukkig nachtelijk gezichtsbedrog. Het zag er heel spannend uit maar de ‘track’ op de computer gaf meer dan genoeg ruimte aan tussen wal en schip wat bij daglicht ook inderdaad zo bleek te zijn.
De zoektocht naar een goed stuk touw voor de boot van Nath en Sjon in Amsterdam werd een makkie echter niet het splitsen van het touw met mooie lussen. Dagen werd er geoefend met proef stukjes touw en alle aanwezige kennis in Gocek werd gemobiliseerd. Splitsen is makkelijker dan je zou denken……
.jpg)
Met de komst van Misha en Imke sloeg de crox hype ook in Turkije over. Nadat Wally zijn gekregen, rode, afzichtelijke, maar heerlijk lopende plastic klompen aan iedereen had geshowd maakte de lelijkheid plaats voor de altijd aanwezige hebberigheid. Fethiye en Gocek werden afgestruind voor de ideale kleuren en maat voor de dames en heren.
Het varen was ideaal. Gladde zeeën en lekker windje. Het uitgebreid oefenen van de ‘man over boord’ actie bleek geen overbodige luxe. Zowel met het grote schip als met de inzet van de bijboot liep het niet altijd even geweldig. Met een water temperatuur van boven de 33 gr. hoeft het ook niet allemaal vlekkeloos te verlopen. Het slepen met de bijboot van de Uiver leek maar net te gaan en dat dan ook nog onder ideale weersomstandigheden. Dat geeft dus te denken als het weer wat slechter is……

Uitermate leuk was het feit dat Imke onze grote vriend Carl van vroeger kende. Het was wel even puzzelen wanneer, wie, wat en waar maar uiteindelijk bleek het kwartje te vallen en kenden ze elkaar uit Costa Rica. De wereld is echt heel klein dus.
Zij maakten ook de verjaardagen van Rene en Wally mee bij Ahmed in Seagull bay. Een geweldig eet-, dans-, kampvuur- en muziekfestijn op een van de mooiste plekjes van Turkije.

Linda en Hans hadden besloten niet bij ons aan boord te charteren maar dat zelf te regelen. Hun zeilboot lag vlak bij onze vaste stek afgemeerd. Helemaal goed dus om samen leuke dingen te doen en een beetje mee te zeilen (Wal, Suus durfde niet). Helemaal geweldig was het aanschouwen van hun zeilregatta. Na een wat late start bleek het fanatisme van de zeilmaten de doorslag te geven. Onder luid schreeuwende en toeterende aanmoedigingen van de Uiverstaf kwamen zij net op het allerlaatste nippertje als 1e over de finish. Helemaal geweldig en voor ons als toeschouwers knijpend spannend.
.jpg)
Hun nachtelijke en stormachtige aanlegmanoeuvre aan de gammele steiger van onze vriend Ahmed was een applausje waard. Professioneel werd er in het donker achteruit gevaren, touwtjes vastgemaakt en mooring-line bevestigd. Het werd een heerlijke avond onder de heldere sterrenhemel bij een knetterend kampvuur..JPG)
Terwijl Wally in Nederland vertoefde kwam Heleen Suus gezelschap houden in de haven van Fethiye. De hittegolf was inmiddels in volle hevigheid toegeslagen. Temperaturen van boven de 45 gr. waren aan de orde van de dag. Er zat niet veel anders op dan van de bloedhete boot af te gaan en verkoeling te zoeken in zwembaden, scooteren in de warme wind en winderig meezeilen met vrienden.

Vooral dat laatste werd later voor Suus een hele belevenis. De eerste zeilervaringen met Carl en Rene waren dus meegevallen en smaakte eigenlijk naar meer. Toen Heleen na 2 weken bruingebrand en lekker uitgerust was vertrokken vroeg Suus aan buurman Rob of ze mee mocht gaan zeilen met zijn charter van 1 week. Na enige aarzeling nadat hij een voor haar onverwacht ‘is goed’ zei heeft zij de stoute schoenen aangetrokken. Suus overwon haar ‘schuin’ gaan angst en vond het steeds leuker. Hoe schuiner hoe beter..jpg)
Een klein wonder was geschied. Uiteraard moet er nu dus een zeilboot komen…..Dat gaat nog heel wat voeten in de aarde geven maar de nieuwe plannen vliegen al weer over tafel. We zullen het allemaal beleven…….
Bij terugkomst van Wally moest er uiteraard weer gewerkt worden. Zonder schaduw was het inmiddels onmogelijk geworden op de boot te zijn. De bestelde bimini (een vaste tentconstructie) bleek klaar te zijn en kon worden gemonteerd. Een middag knutselen in Turks, Engels, Duits en Frans leverde een schitterend doek op waaronder het heerlijk schaduwrijk toeven is. Het is iedere dag volop genieten. Geen brandende zon meer maar heerlijke schaduw en een verkoelend windje.

Om het feest nog groter te maken waren de inklapbare buitentafel en de matrassen voor het buitenbed klaar voor gebruik. We hebben nu dus ons buiten-hemelbed onder de Bimini tussen maan en sterren. Helemaal geweldig.
.jpg)
Half opgeklapt ook nog een soort ‘lounge’ plek….lagge.
.jpg)
Ook een mijlpaal werd de komst van de Fam. Evelein. Zij waren niet alleen onze eerste bezoekers maar ook het 1ste bezoek dat voor de 2de keer langs kwam. Als vanouds werd het weer reuze gezellig. Wij werden vreselijk verwend met heerlijke maaltijden en een afwasser! Even leek het erop of wij zelf op vakantie waren. Uiteraard hebben we alle baaien gedaan en bezwommen, de favoriete nachttocht gemaakt, de zwembaden overvloedig bezocht en een heus Aquapark met ingewikkelde en snelle water-glijbanen uitvoerig getest. Feest dus weer.

Eind van de maand komen we weer even terug naar Nederland aangezien Wally weer opa wordt, inshallah. We gaan dan weer in vogelvlucht bijpraten en van Amsterdam genieten.
Groeten uit Gocek. Draaiuren motor 811, watertemp 33 gr..JPG)

De nachttocht leek even uit te lopen op een rampzalige aanvaring, maar gelukkig bleek het zogenaamde ‘schip’ een weerspiegeling van een vliegtuig te zijn. Ook een vliegtuig heeft n.l. boordlichten….
Dat we zo dicht langs de kant voeren zodat we de ‘geiten konden voeren’ bleek achteraf gelukkig nachtelijk gezichtsbedrog. Het zag er heel spannend uit maar de ‘track’ op de computer gaf meer dan genoeg ruimte aan tussen wal en schip wat bij daglicht ook inderdaad zo bleek te zijn.
De zoektocht naar een goed stuk touw voor de boot van Nath en Sjon in Amsterdam werd een makkie echter niet het splitsen van het touw met mooie lussen. Dagen werd er geoefend met proef stukjes touw en alle aanwezige kennis in Gocek werd gemobiliseerd. Splitsen is makkelijker dan je zou denken……
.jpg)
Met de komst van Misha en Imke sloeg de crox hype ook in Turkije over. Nadat Wally zijn gekregen, rode, afzichtelijke, maar heerlijk lopende plastic klompen aan iedereen had geshowd maakte de lelijkheid plaats voor de altijd aanwezige hebberigheid. Fethiye en Gocek werden afgestruind voor de ideale kleuren en maat voor de dames en heren.
Het varen was ideaal. Gladde zeeën en lekker windje. Het uitgebreid oefenen van de ‘man over boord’ actie bleek geen overbodige luxe. Zowel met het grote schip als met de inzet van de bijboot liep het niet altijd even geweldig. Met een water temperatuur van boven de 33 gr. hoeft het ook niet allemaal vlekkeloos te verlopen. Het slepen met de bijboot van de Uiver leek maar net te gaan en dat dan ook nog onder ideale weersomstandigheden. Dat geeft dus te denken als het weer wat slechter is……

Uitermate leuk was het feit dat Imke onze grote vriend Carl van vroeger kende. Het was wel even puzzelen wanneer, wie, wat en waar maar uiteindelijk bleek het kwartje te vallen en kenden ze elkaar uit Costa Rica. De wereld is echt heel klein dus.
Zij maakten ook de verjaardagen van Rene en Wally mee bij Ahmed in Seagull bay. Een geweldig eet-, dans-, kampvuur- en muziekfestijn op een van de mooiste plekjes van Turkije.

Linda en Hans hadden besloten niet bij ons aan boord te charteren maar dat zelf te regelen. Hun zeilboot lag vlak bij onze vaste stek afgemeerd. Helemaal goed dus om samen leuke dingen te doen en een beetje mee te zeilen (Wal, Suus durfde niet). Helemaal geweldig was het aanschouwen van hun zeilregatta. Na een wat late start bleek het fanatisme van de zeilmaten de doorslag te geven. Onder luid schreeuwende en toeterende aanmoedigingen van de Uiverstaf kwamen zij net op het allerlaatste nippertje als 1e over de finish. Helemaal geweldig en voor ons als toeschouwers knijpend spannend.
.jpg)
Hun nachtelijke en stormachtige aanlegmanoeuvre aan de gammele steiger van onze vriend Ahmed was een applausje waard. Professioneel werd er in het donker achteruit gevaren, touwtjes vastgemaakt en mooring-line bevestigd. Het werd een heerlijke avond onder de heldere sterrenhemel bij een knetterend kampvuur.
Terwijl Wally in Nederland vertoefde kwam Heleen Suus gezelschap houden in de haven van Fethiye. De hittegolf was inmiddels in volle hevigheid toegeslagen. Temperaturen van boven de 45 gr. waren aan de orde van de dag. Er zat niet veel anders op dan van de bloedhete boot af te gaan en verkoeling te zoeken in zwembaden, scooteren in de warme wind en winderig meezeilen met vrienden.

Vooral dat laatste werd later voor Suus een hele belevenis. De eerste zeilervaringen met Carl en Rene waren dus meegevallen en smaakte eigenlijk naar meer. Toen Heleen na 2 weken bruingebrand en lekker uitgerust was vertrokken vroeg Suus aan buurman Rob of ze mee mocht gaan zeilen met zijn charter van 1 week. Na enige aarzeling nadat hij een voor haar onverwacht ‘is goed’ zei heeft zij de stoute schoenen aangetrokken. Suus overwon haar ‘schuin’ gaan angst en vond het steeds leuker. Hoe schuiner hoe beter.
.jpg)
Een klein wonder was geschied. Uiteraard moet er nu dus een zeilboot komen…..Dat gaat nog heel wat voeten in de aarde geven maar de nieuwe plannen vliegen al weer over tafel. We zullen het allemaal beleven…….
Bij terugkomst van Wally moest er uiteraard weer gewerkt worden. Zonder schaduw was het inmiddels onmogelijk geworden op de boot te zijn. De bestelde bimini (een vaste tentconstructie) bleek klaar te zijn en kon worden gemonteerd. Een middag knutselen in Turks, Engels, Duits en Frans leverde een schitterend doek op waaronder het heerlijk schaduwrijk toeven is. Het is iedere dag volop genieten. Geen brandende zon meer maar heerlijke schaduw en een verkoelend windje.

Om het feest nog groter te maken waren de inklapbare buitentafel en de matrassen voor het buitenbed klaar voor gebruik. We hebben nu dus ons buiten-hemelbed onder de Bimini tussen maan en sterren. Helemaal geweldig.
.jpg)
Half opgeklapt ook nog een soort ‘lounge’ plek….lagge.
.jpg)
Ook een mijlpaal werd de komst van de Fam. Evelein. Zij waren niet alleen onze eerste bezoekers maar ook het 1ste bezoek dat voor de 2de keer langs kwam. Als vanouds werd het weer reuze gezellig. Wij werden vreselijk verwend met heerlijke maaltijden en een afwasser! Even leek het erop of wij zelf op vakantie waren. Uiteraard hebben we alle baaien gedaan en bezwommen, de favoriete nachttocht gemaakt, de zwembaden overvloedig bezocht en een heus Aquapark met ingewikkelde en snelle water-glijbanen uitvoerig getest. Feest dus weer.
Eind van de maand komen we weer even terug naar Nederland aangezien Wally weer opa wordt, inshallah. We gaan dan weer in vogelvlucht bijpraten en van Amsterdam genieten.
Groeten uit Gocek. Draaiuren motor 811, watertemp 33 gr.