Bosporus en Istanbul

Het bevaren van de Bosporus.....een apart mooi avontuur! De Bosporus wordt volledig door de traffic-control mannen in banen geleid, een soort schiphol dus waar al het vliegverkeer wordt geregeld. Nadat je je gemeld hebt via de marifoon (verplicht) ben je volledig in hun handen. Ga je teveel stuurboord uit dan word je opgeroepen via de marifoon of je meer bakboord wil gaan varen en andersom. Ze waarschuwen ook voor aankomend verkeer en aan welke kant je ze moet passeren (bakboord-bakboord of stuurboord-stuurboord). Heel spannend om mee te maken en ook zeer noodzakelijk. De echte grote zeeschepen schuiven je aan alle kanten voorbij (zie foto).

Vooral de ferry’s zijn grote golven makers, soms nog erger dan op de zwarte zee. Het enige voordeel is dat de golven tijdelijk zijn. In tegenstelling tot wat we dachten is de Bosporus helemaal niet lang. Je bent er zo overheen en dat is jammer want het is een heerlijk schouwspel al die boten om je heen en de schitterende hotels, huizen en moskeen op de oevers. Uiteraard zijn de havens van Istanbul een ongeregelde chaos. Alles vaart er door elkaar en het liefst zo hard mogelijk. Met name de Catamaran ferry’s zijn net vliegtuigen op het water. Ze stuiven echt langs je heen of dat je stilstaat en laten een spoor van orkaan golven achter zich. Vooral het opstarten is een ongelooflijk geweld van lawaai en schuimend schroefwater. De jachthaven van Istanbul is veel te duur en helemaal vol met wit plastic en je wordt er hutje mutje in een rijtje geduwd onder begeleiding van de varende haven medewerkers. In die opstelling kan de scooter niet van boord maar gelukkig waren er genoeg handen om de scooter van de boot af te tillen (zie foto).



In de haven hebben we onze Duitse vrienden weer teruggezien waarvan we op de Donau afscheid hadden genomen. Erg gezellig. Veel spookverhalen weer uitgewisseld over de zwarte zee!

En dan is er natuurlijk Istanbul!
Alles is er al over gescheven en gezegd en het is waarschijnlijk ook allemaal waar. Het is een stad voor iedereen die van het leven houdt. Ongelooflijk levendig en bedrijvig maar ook veel rustige en stille hoekjes en parken. Uiteraard is het een zinloze actie om met de auto te gaan maar met een scooter (zoals wij deden) taxi of bus is het prima en heel goedkoop te doen. We hebben geprobeerd een vergelijking te maken met een andere ons bekende stad maar dat lukte niet echt. Het is echt anders en dus helemaal nieuw. Er wordt overal op straat gehandeld in van alles en nog wat en uiteraard word je voordurend belaagd door de handelaren die hun spullen aan je willen slijten. Als je relaxed blijft is er niets aan de hand en kan je als je zin hebt de hele dag met iedereen een gezellig praatje maken. De snoeperij is overweldigend lekker en we hebben dan ook menigmaal een dingetje geproefd, meestal gratis overigens, wat een vriendelijkheid. De verschillende bazaars zijn gezellige toeristen ‘traps’. Schitterende overdekte galerijen met duizenden winkeltjes en eindeloos veel restaurantjes zoals wij die niet echt kennen. Een feest dus. Een gaaf uitzicht heb je op de galata toren. Erg hoog voor hoogtevrezers overigens maar de stad zie je helemaal rondom je liggen (zie foto).




We hebben de bekende ‘highlights’ gedaan maar vooral de hoekjes en de gaatjes van de stad opgezocht waar het nog echt gebeurt.
Uiteraard hebben we ook nieuwe turkse vrienden gemaakt en vis op de barbecue bij ze gegeten en zij bij ons een pasta diner(zie foto).


We zullen ze later weer ontmoeten als we ‘hun’ eiland Gokceada bezoeken.
We krijgen de komende weken bezoekers….Heerlijk en gezellig, wordt genieten.

Groeten uit de baai van ons eerste eiland Heybeliada (cam limani).