Sail fast, live slow

Weer even 2 weken terug in Turkije. Nu zeilend met zo min mogelijk motor geluid.

De vuurdoop voor Suus of het ‘schuin gaan’ nu echt overwonnen kon worden… Het werd een ruime voldoende en twee heerlijke weken zeilen met Ton&Brig&Sanne op hun eigen boot en 1 week met Germaine en Gerard met de GanGAn.


Het is wel even behelpen en schakelen naar die paar m2 als je de Uiver gewend bent maar het ging prima.

Weer terug in Fethiye, de markt, de marina’s, de baaien, eindelijk weer even bij Ahmed,


veel bekende gesproken, dezelfde winkels gedaan, veel chai gedronken,


heerlijk gevarieerd gegeten (chicken curry), nieuwe vrienden ontmoet, nieuwe plaatsjes ontdekt, weer lekker veel touw gekocht voor weinig, 2 nieuwe fenders die nog leeg moesten, een beetje een thuiswedstrijd die we niet konden verliezen.



Veel wind en hoge golven, was helemaal leuk. Terwijl je met de Uiver wind en golven zoveel mogelijk mijdt ga je met een klein zeilbootje er zo doorheen….de les voor open water varen is duidelijk.

In Datca stormachtige dagen beleefd en de baai uitgeblazen, zelfs ons kleine bootje, 6,5 knoop voor de wind op een halve fok! naar Simi geraced, 40 euro vol getankt ipv 1500,-.
Helaas nu ook in Griekenland strenge havenpolitie, papierencontrole en betalen, eten in voorgerechten restaurant tot je niet meer kan, wat een feest.

Terug in Marmaris aangekomen werden we getrakteerd op een spectalair donder en bliksem vuurwerk. Verschillende bliksemschichten tegelijkertijd en wij in ’t midden om ’t zeil te laten zakken in de stromende regen, dansend op ’t dek. ’t Was ’n memorabele afsluiting van 2 weken zeilen. Boot ingeleverd en een extra tas gekocht voor vervoer van de extra bagage (enorme baal touw en een heerlijke stapel nieuwe geleende NL boeken).


Per ferry terug naar Griekenland naar ons eigen schip, wat geduldig lag te wachten in Mytika bij onze grote vriend Dimitri die ook Esther onder zijn hoeden had genomen.

Wal klust ondertussen nog wat bij:


We hadden 2 boodoppassers geregeld: een Griek en Esther met Monica, veiliger kan niet.


Afgeschreven auto's gaan hier niet naar de sloop maar worden hergebruikt als kippenhok:



1 vd top 10 locaties voor windsurfers&kiters&hobbycats&lasers, wij lagen eerste rang! Onwaarschijnlijk dat je in windkracht 7 heerlijk kunt liggen en kijken naar de bootjes vanaf het achterdek want er waren nauwelijks golven.


Lefkas met z'n waanzinnig mooie stranden, was wel even klauteren in de bloedhitte:


Ook onze nieuwe Griekse vrienden met hun knutsel cat waren nog steeds in de buurt dus gezelligheid alom.



We gaan ze op Korfu weer zien en mogelijk de boot hier voor de winter achterlaten.
Nu nog even genieten van zeer romantisch Paxos en Antipaxos en nog even met Naat, Bruno, Malou en Ivy zwemmen in het azuurblauwe water van Korfu.
Een idyllisch plaatje tot slot, een toekomstig eigen huisje met privé jetty?



We komen naar huis, daar de rest van alle verhalen en avonturen.


Groeten vanaf Paxos/Korfu

Peleponnesos gehaald!

Het waren spannende dagen maar het ging goed. De drie kapen van de Peloponnesos zijn vlekkeloos gerond.



Kaap 1





Heel veel wind op de neus met een schuimbekkende zee om ons heen maar nauwelijks hoge golven dus prima. Wind kunnen we hebben maar aan hoge golven hebben we een hekel. Het vaargebied is ook adembenemend met grote rotsen uitstekend in zee of enorme kapen waar je vlak langs vaart. Leuke kleine dorpen met vaak kleine havens waar je maar net in past of enorme met subsidie geld gemaakte lege betonnen kades. Daar kunnen we meestal ‘longside’ wat we het lekkerste vinden (dan kan de scoot van boord!) tenzij de deining zo groot is dat de touwen knappen en de fenders barsten.

Aan de kade liggen is wel gezelliger dan ankeren want je staat meteen met mede bootjes te praten. Deze afgelopen weken was het heel veel Frans voor de verandering want Danielle en Gerard waren hele leuke uit Parijs afkomstige en jonge 70’tigers.


We gaan ze zeker nog zien. Maar inmiddels hebben we er ook weer Griekse vrienden bij met een zelfbouw knutsel cat.


Geweldig gezinnetje die op die manier toch maar lekker zeilen. Uiteraard krijg je weer allerlei lekkernij en gaan de gesprekken over de ‘crisis’. Tot nu toe blijkt uit de gesprekken dat de Grieken het over twee zaken het met elkaar eens zijn n.l. dat er weinig zal veranderen en dat de Europese gelden niet zullen worden afbetaald. Wij zijn geneigd de gewone Griek te geloven en niet onze eigen minister van financiën…….we zullen zien wie er gelijk krijgt.

Onderweg zien we de fraaiste decors. Onwaarschijnlijk mooie baaien, waar nauwelijks toeristen komen en waar je nog je ‘eigen’ privé strand hebt.


En we hebben een van de mooiste plekjes nu gevonden.



Een mooring plek bij een klein kapelletje, in kristal helder water omsloten door prachtige groene bergen. Heel veel romantischer kan haast niet. En dan ineens vaar je langs een enorme berg in het water en dan blijkt er aan de achterkant een schitterend dorp op te zijn gebouwd. De oude huisjes worden inmiddels in rap tempo schitterend gerestaureerd.

Echt onwijs leuk om te zien. Het lijkt wel een beetje op de Mont St. Michel in Frankrijk alleen wat minder toeristisch dan…. Uiteraard moet je af en toe wat klauterwerk verrichten om de leuke plekjes te vinden

maar een privé natuur-zwembad in de zee brengt altijd uitkomst, inclusief afspoel douche en zwemtrap…..je gelooft het niet….





Kortom het is weer volop genieten en iedere dag is toch weer net even anders. Vooral het kopen van groente is in sommige winkels een groot feest.


Dit keer schrijven we niet over de vervelende overtochten die we gehad hebben, die zijn we al weer vergeten want we staan in de kwart-finale.




Groeten vanaf Sami, uit ons favoriete haventje.

PS Onze nieuwste verbeteraktie aan de boot: een afwasmachine!!!!!!!!!!

Drukke tijden, Slome tijden

Er is best veel te vertellen alleen de volgorde…..nou ja. Onze eerste bezoeker kwamen uit Spanje, Patrick met de oudste 2 van zijn jongens, eindelijk is het gelukt. Het leek even mis te gaan met de wind maar het kwam uiteindelijk allemaal goed. 4 heerlijke drukke dagen met rondspringende en vooral sterk schakende knullen aan boord. We hebben alle stoere dingen gedaan die thuis zeker niet mogen maar bij tante Suus mag alles.






Onze rugzak leek versleten en totaal op. Met name de ritsen en de clips waren nauwelijks nog bruikbaar. Na grondig onderzoek op de vrijmarkten in Athene vonden we alles te lelijk, te groot, te klein, te duur en kregen we de tip dat er een reparatie centra was voor kippling tassen en rugzakken. Dat is aan ons besteed en een ochtend kris kras door Athene leverde 2 nieuwe clips op en een smeerbeurt voor de ritsen. Al met al 6 euro, 3 liter benzine en een hoop plezier!


Athene hebben we best grondig kunnen doen doordat we er makkelijk met een pont konden komen en ons vespaatje lekker door het verkeer scheurt. We konden in ieder geval ‘genieten’ van de naweeën van de stakingen en rellen.


Uitgebrande auto’s, heel veel troep op de straat, heel veel politie en ME, eindeloze afval bergen (like A’dam….), georganiseerde protestmarsen, maar ook veel nieuwe leuke hoeken en gaten ontdekt.






Met name de openlucht bioscoop in Plaka met uitzicht op de acropolis (dank voor tip Es!) was erg fijn. De film minder maar dat was niet erg. Er was ook een soort Griekenland Turkije top in Athene aangezien er overal vlaggen van de 2 landen gebroederlijk naast elkaar hingen. Zag er vriendelijk uit, wie weet komt het toch nog eens goed…….


Gelukkig hebben we een scooter want de bustijden zijn niet altijd even duidelijk in dit land. Het functioneert prima maar je moet het wel altijd even vragen want het papiertje kan ook van een maand geleden zijn of nog langer.


Inmiddels zijn we al een poosje in de wateren rond Poros. Hier kunnen we prima ankeren en de boot achterlaten voor onze thuisreis, we kunnen hier makkelijk enkele reparaties aan de boot doen en we kunnen Luc weer effe zien met moeders. Het werd een surprise op onze boot, helemaal gezellig.




De terugkeer naar Amsterdam was naast de verdrietige begrafenis van de moeder van Kir ook een weekje van veel gezellige afspraken, snelle bezoekjes, geregel, geplan, lekke fietsbanden, niet startende auto’s, maar bovenal wel weer goed om terug te zijn. Familie, de kids en vrienden weer even knuffelen is altijd goed.

Dit alles met een ‘eigen’ huisje als uitvals basis (dank Leootje, het was top).
Inmiddels zijn we weer terug. Pittoreske hoekjes en gaatjes ontdekt


en een leuke trap maar waarheen…..?


De eerste duik was nog in wetsuite, langzamerhand wordt het water lekkerder en lekkerder.


Poros blijft gezellig en ze doen er alles aan dat zo te houden, zelfs de vuilcontainer krijgt een bloemetje.


We liggen in de route van de roeibaan van de nieuwe lichting kadetten. Ziet er niet uit, maar wel gezellig.

We wachten nog op de inverter. Dan eindelijk weer verder…….je wordt er sloom van….

Groeten vanaf Poros (12.06.10)


Een onafzienbare rij scooters en motors op de airport. Onbewaakte stalling maar wel safe....


Onderweg kom je nog wel eens een leuk bootje tegen......

Vlotjes bij de boot.

Auto, trein, metro, vliegtuig, bus, trein, trein, hotel, bus, boot, werf. Samengevat was dit de reis.



Soepel, zonder veel oponthoud en helemaal leuk weer. En de boot lag er prima bij. Met name de tent en de constructie hadden het prima gehouden.


Effe lekker primer en 2 ½ laag antifouling smeren, anodes vernieuwen, en alle overige duizenden klusjes en we konden weer in het water.


Eerste tochtje was weer lekker winderig. Klein testje voor de boot en bemanning. Zijn we nog een beetje zeewaardig enzo…..En zowaar welkom geheten door de eerste dolfijnen van het seizoen. Een flinke school zwom voor ons uit en om ons heen. Weliswaar kort maar toch een beleefd welkom van onze water vrienden.



In Chalkida zijn we weer door de brug gegaan (minimaal 2 schepen anders gaan ze niet voor je open), en hebben we gerepatrilleerd. Alles op orde gebracht en nog meer duizenden klusjes gedaan, uiteraard in overleg en met veel koffie bij Carl.
Storm bleek op komst dus zijn we een schuilhaven ingedoken meer naar het zuiden van het eiland Evia, Karistos. Helemaal voor de vissers en de Grieken, weinig tot geen toerist te bekennen. Helaas begaf onze uitlaat van de scoot het. Een alleraardigst scooter mannetje heeft hem drie keer geprobeerd te maken maar het wilde niet lukken. Uiteindelijk hebben we hem ingeruild voor een 2e handse Piaggio Vespa, na een dag off the road testen! Te gek leuk ding waar we nu eindelijk wel de bergen mee opkomen…inshallah.




Groetsen vanaf Kithnos.