We varen terug naar Nederland

Jawel, na heel wat wikken en wegen gaan we starten aan een nieuw avontuur…de terugtocht met de Uiver naar Nederland via Griekenland/Italië/Frankrijk/België…..
Gladde zeeën, heftige stormen, verwaaid liggen, paradijsjes…we gaan het allemaal weer bijhouden op de site. We hebben zin in het nieuwe avontuur maar moeten eerst een emotionele hobbel nemen: het afscheid van het mooiste vaarland…Turkije!

In vogelvlucht onderstaand een verslag van de afgelopen maanden:
Sinds half juni dobbert de Uiver weer rond haar anker na een winter op de kant te hebben gestaan in Fethiye. Schitterend van onder tot boven in de nieuwe lak en klaar voor een nieuwe zomer.


Cyprus is de eerste bestemming. Zou dat lukken met onze boot of is zo’n tocht alleen geschikt voor zeilboten? De eerste nacht worden we gelijk zwaar op de proef gesteld, we stuiteren over de golven totdat we het niet leuk meer vinden en omdraaien. De volgende nacht doen we weer een poging en gaat het…niet echt lekker maar toch wel heel bijzonder zo’n nachttocht, met volle maan! Je zag de soms veel te hoge golven in ieder geval aankomen…..
In etappes, via pittige mooie lange dagtochten kwamen we ongeveer 1,5 week later op Cyprus aan. Samen met de Tao (Carl en Lydia), wat het extra gezellig maakte. Altijd leuk om aan het einde van de dag bij aankomst alles nog een keer te evalueren met elkaar onder het genot van een drankje en een hapje.


Het schema van het Nederlands elftal werd overigens goed in de gaten gehouden…op de speeldagen lagen we in ieder geval in de bewoonde wereld met televisie en zo niet, dan werd het geregeld, wat een heerlijk land, dat Turkije!
Eenmaal op Cyprus blijkt het door de verscheurdheid van het land niet mogelijk om, nadat je een Turks Cypriotische haven hebt aangedaan, nog een Grieks Cypriotische haven aan te doen met de boot. Belachelijk, maar waar. Wel konden we de interne landsgrens te voet over en dan in het Griekse gedeelte een auto huren om de rest van het eiland te zien.….beetje omslachtig allemaal, maar wel een leuke tijd gehad. Het Turkse gedeelte uitgebreid met dolmussen bezocht, en het Griekse gedeelte dus met een auto. Al met al wel een bizarre nasmaak van het land. Beetje Berlijn achtig bijvoorbeeld…met Oost en West Berlijn….van voor de val van de muur zeg maar. Heel onwerkelijk. Eigenlijk nog onwerkelijker omdat het allemaal zo recent is. En die felheid hoe ze over elkaar praten. Moeilijk om er een goede vinger op te leggen.
Terug in Turkije hebben we een ontzettende gave trip van een week met een huurauto. We wilden altijd nog een keer een aantal dingen van het binnenland van Turkije zien (Cappadocie en Antakya). Capadocie: zooooo mooi, wat een sprookjeslandschap.


Antakya: klein istanbul, zonder toeristen, bijzonder, oosters, schitterend. En al het binnenland er tussenin was ook echt een feest. Geen toeristen, nog echt puur.

Vervolgens rustige tochtjes met de boot terug via het ankerparadijs in het natuurgebied van Kekova en uiteindelijk terug in Fethiye voor wat reparaties/verbeteringen aan de boot. Die lijst lijkt echt oneindig…het hoort er bij bij een boot…schijnt….

Augustus verloopt in ’t teken van een gekleurde groep varende vrienden.
Carl op z’n 3 lira vliegdekschip Cat met wisselende bemanning, Ton en Brig met hun probleemloze Bavaria als zeilende minidop;





Rob als charteraar met z’n Gibsy gasten en later als verstekeling bij Ton&Brig aan boord, Gerard en Germaine met hun uitgeholde boomstam vol met onze vrienden Wim&Chantal&de meisjes.



Een maand gezelligheid, verhalen, eten, drinken, zwemmen. Tevens ons afscheidtournee door de baaien want de knoop is doorgehakt…vanaf eind augustus starten we met onze terugtocht naar Nederland.

Redenen zijn dat we nieuw avontuur willen en dat we de boot willen verkopen (we willen zeilen!) en meer kans op verkoop denken te maken in Nederland. Kaarten op tafel, studies van de weerberichten, reisverhalen van anderen ter voorbereiding..het begint goed te kriebelen.


Maar eerst afscheid….
Van de vrienden en kennissen in Fethiye, van Ahmed in ’t paradijs, van Carl (zouden we elkaar nog een keer varend ontmoeten?), de charliesan, de simply blue, de gangan…….’t Is slikken!

Nog wat korte updates:
• Wal is bij aankomst in Turkije gestopt met roken!!!!!!!!! In het land waar iedereen rookt….zwaarder op de proef kan je niet gesteld worden lijkt maar ’t gaat al 3 maanden goed!
• Bij de afrekening van de heerlijkste vis die we in Turkije gegeten hebben (Lagos) laten we de politie er bij komen omdat de prijs buiten alle Turkse proporties is….we komen tot een compromis.
• Wal heeft eindelijk de Turkse barber ontdekt, hij vindt het nog steeds niet lekker dat getut aan z’n gezicht maar met het hete weer is het wel handig.


We gaan jullie weer op de hoogte houden,
Wal en Suus