Touroperatortje spelen……echt wel.

In ons bijbootje voeren we ze tegemoed. Captain kirsten en haar crew rendezvous-den we midden in de grote baai. Het zag er stoer uit. Uiteraard was er veel bij te praten, bij te zwemmen en in een voor ons nieuw restaurant bij te eten.

Het restaurant had een ophaal service locatie waar we met de bijboot naar toe moesten zien te komen. Dat gaf wat problemen bij onze kersverse zeelui want de motor liep warm en hield er dus mee op. Touwtje knopen dus en een beetje bij roeien.

Was een mooi begin van een heerlijke avond op een schitterende zonsondergang locatie. Onze eigen plannen hebben we overboord gezet en aldus 2 dagen met hen opgetrokken. Was weer als vanouds geweldig.

Ook uit Vlaanderen hebben we bezoek gehad. Dirk en Lieve waren de eerste ‘ticket-boekers’ in de lange rij en eindelijk aan de beurt. Gewend te varen als captain moest hij (Dirk) nu genoegen nemen met de bootsman taken, landvasten vastmaken, keuken werkzaamheden en veel sleutelwerk verrichten.

We konden eindelijk weer Hollands ‘lullen’ over bootzaken. Het werden 4 geweldige dagen. We zullen met toestemming van Lieve de Uiver t.z.t. officieel omdopen met haar naam. We hebben al wel vast een voorproefje genomen met de nieuwe bijboot.

Tussen de bedrijven door is Suus inmiddels klaar gestoomd om op de visafslag te gaan werken. Na nauwkeurige instructies van Ahmed (ons kleine aapje) is ze volleerd vissen kaker. Het was even doorbijten maar uiteindelijk werden de darmen en overige bloederige zaken voortvarend verwijderd. Ahmed en de hond keken bewonderend toe.

Als Wally nog eens leert vissen kunnen we onszelf helemaal bedruipen met het locale voedsel gebeuren. Voorlopig is daar nog geen tijd voor want eerst moet het overtollige vet probleem worden opgelost….Let wel het vetprobleem van de schroefas…Het vet moet naar buiten maar komt naar binnen. We zijn er druk mee en langzaam maar zeker krijgen we het onder controle hopen we. We blijven net zolang varen totdat het is opgelost.

Met Papa en Mama de Jong hebben we weer eens een autootje gehuurd om wat bezienswaardigheden af te rijden en ons nieuwe restaurant te showen. Als het dan ook nog echt warm wordt hebben de Turken hiertegen een zeer adequaat middel uitgevonden…’de auto-douche’ voor onderweg.

Je rijdt er met je autootje onder en gaat er een paar minuten onderstaan om af te koelen….echt lagge dus. We hebben ze een goede inkijk gegeven in ons reilen en zeilen. Nare deining op een windstille ochtend en heerlijke tochtjes zonder wind en een heuse avond vaart met nachtelijk anker geweld.

Uiteraard hebben we ze voorgesteld aan onze overwinterings vrienden inclusief een bezoek aan Carl zijn reuze catamaran.

We hebben ook een nieuw anker besteld aangezien het onze niet echt lekker pakt op de Middellandse zeebodem. Vooral met zijwinden zijn we vaak het haasje en moeten dan weer gaan verleggen. Het ‘Bügel’ anker moet uitkomst brengen en doet hier algemeen opgang. Volgende update kunnen we jullie van het resultaat mee laten genieten.

We mogen weer een paar dagen herstellen voor de volgende arivé’s. Vanaf dinsdag is het weer touroparatortje spelen. Top dus. Ondertussen verdient Suus wat ytl-letjes bij achter de bar in Capi Kreek.

Groeten uit Ortisimbuku bay.