Sneeuw op de bergen, zon in het dal en….. een snelle scooter!

Een weekje Rhodos is een weekje toeristisch Europa. Alles is gemakkelijk voorhanden dus dat is mooi meegenomen. Eindelijk konden we hier ook de scooter laten ‘behandelen’. Inmiddels waren we er namelijk wel achter gekomen dat een tochtje op de scooter in de bergen niet te doen was….geen power genoeg dus. Een prima Engels sprekende monteur wist ons duidelijk te maken dat het geen enkel probleem was om het trage tweewielertje een beetje pittiger te maken. Als een Griek dat tegen je zegt word je wel een beetje huiverig. No problem betekent zeker niet ‘geen probleem’ in dit land. Maar inderdaad 2 dagen later (allle tussendetails zullen we jullie besparen) scheuren we nu moeiteloos de berg op ook al zijn we afgeladen met boodschappen. Prima dus. Ook de fietsenmaker is hier aanwezig dus de fietsen werden door ons zelf met wat nieuwe onderdelen opgefrist. Het stikt in Rhodos city van de metaalwerkplaatsen en allerhande figuren die aan van alles en nog wat sleutelen. Een paradijs dus om wat tools te laten maken voor het broodnodige onderhoud aan de boot. We hebben de week dus vooral nuttig besteed. Helaas kloppen de time-tables voor de bezienswaardigheden niet echt in de winter en de touristoffice functioneert ook nog maar nauwelijks, maar het is wel lekker rustig zonder al die meutes toeristen.
Ons uitstapje naar Lindos was (een dag later dan gepland aangezien we de enige bus gemist hadden) helemaal goed. Een klein badplaatsje met een historische tempel burcht 2 uur bussen van de hoofdstad. Witgepleisterde huisjes met bijna allemaal een klein dakterrasje en heel veel kleine straatjes om in te verdwalen. Heel erg gericht op de toerist maar daar hadden wij geen last van, zelfs het scoren van een ontbijtje was niet mogelijk. De burcht is een van de mooiste van Griekenland en de 2 oude Tempels die erin staan worden volledig gerestaureerd met hulp van EU gelden. Prachtige vergezichten, diepe kloven en lekker klauteren dus onder de stralende zon. We hebben het ezelpad genomen om te voelen wat zij met de duizenden toeristen in de zomer moeten doen. Nu hadden ze rust en stonden her en der genoegzaam naar ons gezwoeg te kijken.

Even op blote voeten lopen door het kunstmatig aangelegde zandstrand van de beach geeft je het gevoel thuis in Bloemendaal te zijn, lekker dus.
Na een weekje Rhodos weer verder gevaren richting de Turkse kust met onderweg de eerste sneeuwtoppen in zicht in de blakende zon.

Het wisselen van de Griekse voor de Turkse beleefdheidsvlag gaf het gevoel weer een beetje naar huis te gaan.

We waren nog maar nauwelijks aangemeerd in een spectaculaire baai of werden al weer uitgenodigd mee te lunchen en een biertje te drinken. Lekker thuiskomen heet dat. Geweldig.

Deze baai is alleen bereikbaar met de boot of per muilezel. Geen auto’s of ander lawaai makend vervoermiddel kan hier komen. Alles gebeurd per boot of muilezel. Geweldig om de logistiek van de locals te horen. In deze piepkleine baai komen tijdens het seizoen (april-november) makkelijk 35 tot 40 boten per dag in en uit varen, wat ongeveer gemiddeld 200 mensen betekend! De boten worden dan letterlijk tegen elkaar aan gestouwd. Wij kunnen ons de hectische toestanden nauwelijks voorstellen. Hier worden 125 broden per dag gemaakt in de zelfgebouwde oven door de eigenaar. Een primitief soort strandtent doet dienst als een restaurant/bar. De hele familie helpt mee, neven, nichten enz. Helemaal geweldig. Zelfgebouwde steigers van boomstammen, water van de berg, openhaardvuur, kristalhelder water vol vis en hier en daar wat tafels, hangmatten en stoeltjes geeft je een gelukzalig gevoel. Dit zijn de plekken die in de zomer overvol zijn maar nu zeldzaam stil en rustig. Wij moeten het doen met roepende bosuilen, krekels, sterren en watergeruis.
Deze week wordt voor ons even de afsluiting want we gaan nu ‘echt’ naar huis. In Fethiye leggen we de boot neer, die tijdens onze afwezigheid als ‘ luxe hotel’ gebruikt gaat worden door de ouders van onze Duitse Alegria vrienden.

Weer naar huis, bijpraten en Amsterdam snuiven. We hebben er onwijs veel zin in. Tot straks dus.

Groeten vanaf Fethiye (tussen Dalaman en Antalya)

Tot nu toe afgelegd: 5454 kilometer in 151 dagen. Draaiuren motor: 552

PS Eindelijk het goede shot van de dolfijnen kunnen maken: